کلبه قدیمی - حکـومـت حشریت بر بشریت!

بنام خالق حشر و بشر

همیشه سعی کردم رو پشت بوم حرکت کنم و مراقب باشم نه از بوم تعصب بیفتم نه

روی شیرونیه بی اعتقادی سُـر بخورم. از خدا خواستم کمکم کنه چشام همه جا،

صاحب همه جارو ببینه تا مجبور باشه همیشه حواسش به نیمه پر باشه .اما ...

مدتیه کفگیرنگاه خوشبینیم به ته لیوان خورده !.مدتیه با دقت به جهت و سوی نگاهای

آدما (موجودی که تکامل یافتش به شدت در حال انقراضه و بیشتر از هـر جایی زبونش

درازه!) خیره میشم و در نهایت متآسفانه به فرو رفتگی ها و برون آمدگی هایی موجود

دروجودمون می رسم !.

بزرگی برام از گذشته ها تعریف می کرد :وقتی ما بچه بودیم (حدود 300 سال پیش!)

خوار مادر مردمو مثل خار! مادر خودمون می دونستیم .اگه کسی به یه ضعیفه چپ نگاه

میکرد بچه های محل چپ و راستش می کردن

(یه چیزی شبیه تنظیم فرمون امروزی با مختصری درد اضافه!) آقاهامون اونقد حساس

بودن که کسی جرأت نمی کرد بگه من فلانیو دیدم چه برسه که بگه ازش خوشم اومد.

من که تموم محل به نام عاشق می شناختنم بعد از 10 سال به طور اتفاقی و با

واسطه گری ننجون خواستگاری نوه یِ اَنَتَر الملوک (دوشیزه مکرمه آقای بزرگ) رفتم.

اما تو این دوره زمونه ....

از شوخی بگذریم .احساس میکنم چشمامون معصومیت قبلو نداره . نگاهامون بجای

اینکه دنبال پیدا کردن چیزی جدید برای مـعـنا بخشیدن به زندگیمون باشـن دنبال چیزهای

تکراریه که رسیدن به بعضیاشون برای بعـضیا غیر ممکنه و

برای بعضی ها هـرشب ممکـن !.

قبول دارم یه ذره شعاری شد اما همیشه شعارها که بد نیستن .

قبول دارم آدم باید اول خودشو اصلاح کنه و مـن خدارو شاکرم که به من قدرت داده تا

حداقل سعی خودمو بکنم که

برقوۀ حشریتم،قدرت بشریتم رو یادآوری کنم

به امید آن که انسان حشر دوباره تبدیل شود به بشر!.

چون چشم از چراند ن چشم است رزق ما

نی همچون دیگران به شکم زنده ایم ما !(صا ئب)

صابر قدیمی 29/6/86

لينك ثابت نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم شهریور 1386ساعت 1:57 توسط ::صابر قدیمی::